Vanmorgen zat ik om 6 uur in de kuip, ontzettend te genieten van de rust en (wind)stilte op de rivier. Vogeltjes in de verte die elkaar aanroepen en antwoorden, de zon die al helemaal op was (na een schitterende ondergang giseravond) en ik dacht aan de keren dat ik de dieren om ons heen lyrisch beschreven heb. Maar waar ik het nooit over heb gehad zijn de beesten die we het meest vrezen; ze zijn zo klein dat je ze niet ziet, hun steken zijn als speldenprikjes maar ze laten een overduidelijk resultaat na: een ontzettende, irritante, aldoor kriebelende jeukbult, die als je hem open krabt nog weken door kan jeuken. En ook de muggen kunnen je plezier hier behoorlijk vergallen. Deze dieren vallen bij windstille zonsondergang aan. De beste remedie die we tot nu toe hebben gevonden is het maken van ‘rookpotten’ of ‘stinkers’ een soort wierookachtige spiralen die je aansteekt en waar ze helemaal niet van schijnen te houden. Dat die stinkers werken bleek wel een keer dat ik wakker werd en welgeteld 38 bulten op mijn armen, benen, heupen gewoon mijn hele lijf had, omdat we die nacht geen stinker me naar bed hadden genomen. Ze jeuken nog steeds en als ik niet oppas dan worden die wondjes lelijke littekens, want er komt gauw een infectie in. Teatree olie smeer ik erop en dat geeft even enige verlichting.
We houden van wandelen,vooral ‘s avonds na het eten, en een keer op zo’n prachtige windstille avond stapten we in het bijbootje om naar de wal te gaan. Heerlijk zo’n wandeling langs de rivier, de mangrove bosjes bekijken wat er allemaal leeft en misschien komen we wel weer een paar leguanen tegen… maar na een paar minuten al, voelden we allemaal kleine steekjes. Verdorie de zandvliegen. We wisten niet zo goed hoe ze te ontwijken en zijn weer snel terug gegaan. Sindsdien wandelen we niet meer in Bundaberg en blijven we ‘s avonds altijd op de boot.

We schieten al aardig op met de klussen aan boord. Een hele lijst is al afgewerkt: een elektrische ankerlier, met hoes; een tweede rol voor een tweede anker; vliegenhorren in de luiken; vooronder helemaal schoon, daar waar nodig geglasst en geschilderd, met verlichting; anker en ankerketting gegalvaniseerd, kettingbak schoon en geschilderd; mijn kledingkast schoon en geschilderd en EEN LAMPJE erin (kan ik zien wat ik aan ga trekken); de ruimte achter de douche, nieuwe bodemplank, geglasst en geschilderd; kastje onder de wastafel de gaten in de plank gevuld, geglasst en geverfd; watertank ge-epoxied, geglasst, geverfd, nieuwe deksel op gemaakt ook in de epoxy met glass, een slang naar de dekvulling gemaakt want deze tank heeft nu de functie van dieseltank; de stuurboord bakskist binnen,  bodem in gemaakt en geverfd; buiten de beide bakskisten bodem in gemaakt en geverfd en dan nog de leidingen en draden die onpieuw zijn vastgezet en alle moeilijke plekjes waar je nauwelijks bij kunt komen. Ze worden allemaal bekeken en waar nodig aangepakt en uiteindelijk zien ze er weer prachtig uit. Ik heb vast nog een aantal dingen niet genoemd. Zoals de fenders schoongemaakt en van fenderhoezen  met nieuwe ophanglijnen; een nieuwe hoes voor de opening naar binnen; vochtopnemende en antislip trapmatjes; repareren van de automatische piloot; trekken en vastmaken van draden en antennes etc etc. En niet te vergeten het binnen afkrabben van alle restanten lak op het polyesther, en daarna schoonmaken en in de was zetten van die wanden en plafonds.

We werken samen op. Chris maakt het en ik werk het af! Ik kan ook (nog) goed in de kleine ruimtes, waar hij niet meer in kan (door te brede borstkas bijvoorbeeld). In de meest vreemde houdingen hebben wij ons al in het binnenste van dit schip gewrongen.

Maar ik ben ook weer lekker creatief bezig geweest. Ik heb een riem gemaakt voor Diana en een grappig tasje voor Nemone  en een armaband voor Danielle en een TomTom-hoesje voor Sandra! Had ik het kussentje van Johan en het hoesje voor mijn portabele videospelertje al laten zien? Ik weet het niet meer, dus voor alle zekerheid doe ik die er ook nog bij. Als je wilt dat ik eens iets voor je maak, moet je me de maten maar mailen. Wat zou ik het heerlijk vinden als ik hier mijn kostje mee zou kunnen verdienen in de toekomst…tesamen met zeilmaken ……