We kijken naar en vermaken ons met het typische gedrag van de dieren om ons heen. Grappig om te zien hoe steeds weer de vissen uit het water springen, gewoon omdat ze het leuk vinden of omdat ze achternagezeten worden. Iedere morgen zie ik op bijna dezelfde plek een vis springen, gek hoor, kan haast niet zou je denken. Maar ook gedurende de dag zie je regelmatig een vis plat op zijn buik in het water plonzen.

Ook de vogels hebben een repeterend gedrag. Iedere dag rond zes uur, en echt iedere dag op dezelfde tijd komen honderden (knalgroene) parkieten aangevlogen die allemaal in een paar bomen gaan zitten en ongelofelijk beginnen te kwetteren. Een lawaai van jewelste. Alsof ze allemaal tegelijkertijd door elkaar heen roepen wat ze die dag beleefd hebben. Dit duurt tot zeven uur, de schemer treedt in en dan wordt het stil. Echt stil.

Maar deze schemer is hét moment waarop, wederom honderden, misschien wel duizenden, vleermuizen laag overvliegen naar een plek in de buurt waar mangobomen staan. Ze zijn er gek op en eten er hun buik vol. Voordat het licht wordt vliegen ze allemaal weer terug om ondersteboven in de boom te hangen in een park hier dichtbij en hun dagelijkse slaapje te doen.

Is het niet wonderlijk?

Gisteren zagen we tijdens de lunch hier aan het water een paar bearded dragons, van die beesten met een voorhistorisch uiterlijk. Prachtig, zo vlak bij en helemaal niet bang of agressief. De wallekant bestaat deels uit mangrove, bomen die bij vloed onderwater staan en bij eb even droog komen. Er is hier niet zoveel bloemenpracht als in de Polynesische eilanden, maar de dieren zijn wel bijzonder. We hebben nog geen kangeroe (in het wild) gezien. Maar misschien zien we die als we gaan kamperen. We moeten nog wel een kampeeruitrusting kopen, maar denken erover om een paar dagen naar Frazereiland te gaan.

Verder zijn we lekker bezig aan boord. De ankerwinch is klaar, hij werkt al, alleen de afwerking nog. Ik ga het vooronder schilderen, Chris is het nu aan het schoonmaken en heeft er een bodem ingemaakt. Daarna kan ankerkettingbuis gemaakt worden, ankerketting erin en klaar is kees!
We hadden wel even pech met de regulator van de zonnecollectoren. Chris had die aangesloten, het werkte 2 dagen perfect, toen startte hij de motor en oeps een vlam en rook uit het kleine kastje!! We snappen nog niet wat er gebeurd kan zijn. Ik ben bezig met het bijwerken van de beschadigingen aan het potdeksel: schuren, grondverven, schuren en aflakken, alle kale plekjes en alles grondig schoonmaken. Heb ook de sprayhood gerepareerd en waterafstotend gemaakt. We zijn dus met allerlei klusjes bezig en dat voelt goed.

Ondertussen verken ik stukje bij beetje steeds meer van Bundaberg, op de fiets. Ik moet hier een helm op (nou ja vooruit dan maar). Soms heb ik eerst mijn pet of hoed op tegen de zon en daarbovenop die helm (niemand kijkt of ze vinden het allemaal normaal, Chris moet er af en toe wel om lachen (gelukkig)). Ja, ik moet ook links fietsen, dat is wel even wennen, en de auto’s zijn niet veel fietsers gewend, dus ik moet goed uitkijken.

Bundaberg is veel groter dan ik dacht, maar heeft nog een lekkere dorpse mentaliteit. Geen 24 uurs economie. De winkels gaan zaterdag gewoon om 3 uur dicht (wel even wennen) en zondags is er geen kip op straat (lijkt wel Enkhuizen op Koninginnedag). Je kan ook niets te eten krijgen, alle eettentjes gaan om twee uur ’s middags dicht. De stad lijkt me nog niet zo oud. Misschien zo’n 100 jaar? Ik heb op een van mijn tochtjes een videotheek gevonden (eindelijk) en kan voor $ 5,00 vijf films per week huren (niet gek). Dan ben ik ook nog lekker aan het schilderen op canvas en dat is heel ontspannend.

Chris zit (weer) in de bakskist (aan stuurboord) en maakt er een heel nieuwe indeling, zodat de ruimte veel beter benut kan worden. Dat is heel omvattend. Hij heeft het daar eerst helemaal leeg en schoon gemaakt. Toen hij hout ging halen kwam hij zonder terug…de winkel was net gesloten (drie uur).